DziÂś z NiepoÂłomic startowaÂł II etap MaÂłopolskiego WyÂścigu GĂłrskiego, byÂłem wiĂŞc na starcie a potem pojechaÂłem do Krasnych Lasocic zrobiĂŚ pĂŞtlĂŞ po trasie wyÂścigu, na koniec zameldowaÂłem siĂŞ na mecie, gdzie zobaczyÂłem finisz caÂłego peletonu. Etap pierwszy wygraÂł BartÂłomiej Matysiak i to on liderem wyÂścigu.
Mniej wiĂŞcej o godzinie 11:00 na niepoÂłomickim rynku zaczĂŞÂło siĂŞ coÂś dziaĂŚ, nastÂąpiÂła prezentacja ekip, podpisywanie lisy startowej, dekoracja najlepszego mÂłodzieÂżowca i najlepszej ekipy wyÂścigu. Kilka minut przed 12 zawodnicy zaczĂŞli siĂŞ ustawiaĂŚ na starcie i punktualnie w poÂłudnie ruszyli na trasĂŞ 149 km odcinka II etapu.
Po obejrzeniu startu, wsiad³em w samochód i ruszy³em do Krasnych Lasocic, po drodze wyœcig mnie zatrzyma³ w Marszowicach pod Gdowem, musia³em swoje odstaÌ, ale potem ju¿ bez przeszkód dojecha³em pod koœció³ w Krasnych Lasocicach. Zaparkowa³em samochód, œci¹gn¹³em rower i w drogê.
Na pocz¹tek doœÌ d³ugi zjazd w kierunku Jod³ownika, potem kawa³ek po p³askim i lekki podjazd w kierunku mety, przejecha³em przez metê i ruszy³em na trasê rundy, któr¹ zawodnicy mieli pokonaÌ 3 razy. Od samego Jod³ownika w zasadzie ca³y czas jedzie siê pod górê, kulminacja trudnoœci nastêpujê w Wilkowisku, gdzie po serpentynach dojecha³em na szczy wzniesienia 487 m npm (w Jod³owniku 300 m npm). Dalej mamy seriê zjazdów a¿ do Piekie³ka, gdzie rozpoczyna siê podjazd na premiê górsk¹ na Kostrzy. Pocz¹tek podjazdu bardzo sztywny potem moment na wytchnienie i znowu doœÌ sztywny podjazd do Rupniowa, tu postanowi³em siê zatrzymaÌ i poczekaÌ na zawodników. Stwierdzi³em, ¿e jest to du¿o lepsze miejsce do obserwacji ni¿ sama premia na Kostrzy, wiêc ustawi³em rower na poboczu i czeka³em. Po kilkunastu minutach pojawi³ siê najpierw samotny uciekinier w BDC Marcpol a potem ca³y peleton. Gdy zawodnicy przejechali to wsiad³em na rower i ruszy³em dalej pod górê. Najtrudniejszy odcinek nast¹pi³ przed sam¹ premi¹, krótka ale bardzo stroma œcianka zmusi³a mnie do wrzucenia najl¿ejszego prze³o¿enia w rowerze, a i tak mia³em spore problemy z podjechaniem. Na szczêœcie ten stromy odcinek by³ krótki, wiêc jakoœ da³em radê.
Na premii mia³em wiêc okazjê zobaczyÌ zawodników na drugim okr¹¿eniu, peleton siê trochê porwa³, ale nast¹pi³a selekcja od ty³u, na szpicy nadal by³a du¿a grupa zawodników. Poczeka³em na przejazd maruderów i za pojedynczym kolarzem ruszy³em w dó³. Na zjeŸdzie przez Szyk mia³em do zawodnika nr 74 mo¿e z 200 metrów straty, ale potem zacz¹³em go dochodziÌ. Myœlê sobie co jest grane, stara³em siê jechaÌ jakieœ 50 metrów za nim, ale on jecha³ bardzo wolno 26 km/h - widaÌ by³o ¿e mia³ ju¿ ewidentnie doœÌ. Pod kolejne niewielkie wzniesienie przycisn¹³em mocniej i zostawi³em zawodowca z tytu³u. Na ostatniej prostej w Jod³owniku zatrzyma³em siê na poboczu, ¿eby podnieœÌ le¿¹cy bidon, patrzê a tu jedzie jeszcze jedna grupka zawodników, puœci³em ich i samotnie ruszy³em na metê.
Ustawi³em siê na wysokoœci mety i czeka³em, spiker zawodów poda³ ¿e z przodu jedzie du¿a grupa i nale¿y spodziewaÌ siê finiszu z peletonu. Tak siê rzeczywiœcie sta³o w pojedynku sprinterskim wygra³ Niemiec Werda przed W³ochem Bolzanem (nowym liderem wyœcigu) i m³ody Polakiem z ekipy ActivJet Paw³em Frantczakiem. Postanowi³em jeszcze poczekaÌ na dekoracjê, chwilê to trwa³o i dopiero po jakiœ 30 minutach ruszy³em z powrotem do samochodu. Na koniec mia³em do pokonania podjazd, który doœÌ solidnie mnie wypompowa³, jecha³em na nim doœÌ wolno, mimo i¿ stromizna nie by³a jakieœ bardzo du¿a.
Na caÂłej trasie z 2 powaÂżnymi podjazdami i ponad 500 metrami przewyÂższenia wykrĂŞciÂłem ÂśredniÂą 27,38 km/h, przed rokiem na tej samej trasie, jadÂąc na crossie miaÂłem ÂśredniÂą 21,64 km/h, nie przypuszczam Âżebym byÂł zdecydowanie lepszej formie niÂż przed rokiem, ale rower szosowy jednak robi swoje.
